Στο μυθιστόρημα Η Μηχανή του Χρόνου του H.G. Wells , ο Ταξιδευτής φθάνει στο 802.701 μ.Χ. για να συναντήσει τον κόσμο του μέλλοντος μας.
Εκεί ανακαλύπτει ότι ολόκληρη η γη είναι ένας ονειρεμένος κήπος με δένδρα που ρίχνουν τη σκιά τους πάνω από γαλαζοπράσινες λίμνες . Σε αυτόν τον επίγειο παράδεισο συναντά ανθρώπους όμορφους, νέους, αλλά με διάπλαση εφήβου, να παίζουν, να χαλαρώνουν ή να κολυμπούν ανέμελοι.
Κανένας δεν φαίνεται να πονά ή να κοπιάζει, κανένας δεν διαφωνεί με κανέναν, κανένας δεν φαίνεται να εργάζεται. Η διατροφή τους αποτελείται από φρούτα και λαχανικά και το ντύσιμό τους λιτό και χαρούμενο. Εξωτερικά τα φύλα δεν διαφέρουν μεταξύ τους. Είναι οι Ελόι και σε λίγο ο Ταξιδευτής θα ανακαλύψει ότι η μακαριότητά τους είναι στην πραγματικότητα πλήρης άγνοια και έλλειψη ενδιαφέροντος για το ο,τιδήποτε. Δεν γνωρίζουν το παρελθόν τους, δεν έχουν ιδέα για την Ιστορία και τον πολιτισμό των ανθρώπων πριν από αυτούς, δεν γνωρίζουν καν από που προέρχεται η τροφή που τρώνε και τα ρούχα που φορούν. Η ιδέα του θανάτου τους είναι άγνωστη και προτιμούν να αποφεύγουν να κοιτούν όταν κάποιος πεθαίνει μπροστά τους. Κάπου- κάπου ένας Ελόι εξαφανίζεται για να μην βρεθεί ποτέ ξανά αλλά κανέναν δεν φαίνεται να τον απασχολεί ή να ανησυχεί για αυτό. Ο Ταξιδευτής ανακαλύπτει πως τους Ελόι αρπάζουν οι Μόρλοκς, τρομακτικά πλάσματα που ζουν στα έγκατα της γης και δουλεύουν για να συντηρούν τον επίγειο παράδεισο των Ελόι. Συμπεραίνει ότι κάποια στιγμή της Ιστορίας, το ανθρώπινο γένος χωρίστηκε στην ελίτ και στην κατώτερη τάξη οι οποίες εξελίχθηκαν σε δύο ξεχωριστά βιολογικά είδη.
Ακούγοντας και διαβάζοντας αναλυτές για τις τελευταίες παγκόσμιες εξελίξεις, δεν μπορώ παρά να παρομοιάσω την πλειονότητα του δυτικού κόσμου αυτήν την στιγμή της Ιστορίας, με τους Ελόι.
Μακάριοι σε μια επίπλαστη ευδαιμονία , τα μεγαλύτερα προβλήματα που ζητούσαν επίλυση ήταν η αφαίρεση του φύλου από τα πιστοποιητικά γεννήσεως και η καταδίκη της κρεατοφαγικής δίαιτας ως εργαλείο της πατριαρχίας. Η βία και ο θάνατος είχαν θέση μόνο στα βιντεοπαιχνίδια και στα blockbuster του Hollywood. Όλα τα επιτεύγματα του ανθρώπινου πολιτισμού έπρεπε να ακυρωθούν (cancel culture) , να σταματήσουν να διδάσκονται και να γκρεμιστούν, επειδή προάγουν πρότυπα μίσους και ανισότητας.
Στο άκουσμα της εισβολής στην Ουκρανία, οι μακάριοι Ελόι του 2022 πάγωσαν. Η πιθανότητα να βιώσουν έναν πόλεμο , που ίσως εξελισσόταν σε παγκόσμιο θα δημιούργησε τρέμουλο σε όλο το κορμί και στην περίπτωση που όντως ακούσουν βόμβες να σκάνε στην πόλη τους, η εύθραυστη ψυχολογική τους κατάσταση θα καταρρεύσει. Προτιμότερο – θα σκεφτούν- να παραδοθούν εξ’ αρχής παρά να ζήσουν τέτοια κόλαση.
Σε αυτούς τους δυστυχείς ειπώθηκε πως πρέπει να υπερασπιστούν τις αξίες της Δύσης που βάλλονταν από των εξ Ανατολής εχθρό. Μα ποιες αξίες έμειναν για να τις υπερασπιστούν και ποιοι; Αφού πρώτα δαιμονοποιήθηκε η ιδέα του έθνους ως πολεμοχαρής και μισαλλόδοξη , επόμενος στόχος ήταν η έννοια του λαού (γιατί χωρίς έθνος, δυσκολεύεσαι να ορίσεις τον λαό) και στη συνέχεια ο θεσμός της οικογένειας (ως αναχρονιστικής και καταπιεστικής έννοιας). Το άτομο τέλος έμεινε μόνο του. Το βιολογικό φύλο έγινε κάτι ρευστό και μαζί με αυτό άρχισε να κλονίζεται η ταυτότητα του ατόμου. Ο σχηματισμός άποψης συμβαίνει μέσα από τους 140 χαρακτήρες του twitter με τρόπο αναγκαστικά μανιχαϊστικό. Το απόλυτο καλό ενάντια στο απόλυτο κακό. Η «σωστή πλευρά της ιστορίας» εναντίον της άλλης.
Όλοι αυτοί οι μακάριοι- δυστυχείς Ελόι , ανακαλύπτουν ότι η χάρτινη ουτοπία τους, στην οποία ζούσαν σε αφασία, τρίζει από τα θεμέλια- από τους υπόγειους Μόρλοκς, από τους καταπιεσμένους φόβους τους, από όλα αυτά που νόμιζαν πως τα είχαν εξοβελίσει από την ανθρώπινη ιστορία και φύση.
Μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο , ο δυτικός κόσμος θα ξυπνήσει από τον μακάριο αλλά και στείρο ύπνο του για να συνειδητοποιήσει ότι η ιστορία, η εθνολογία και η βιολογία δεν παύουν να υπάρχουν επειδή οι άνθρωποι τις αγνοούν. Ακόμα , θα ανακαλύψει ξανά ποια είναι η ανθρώπινη φύση και πως εξελίχθηκε η ανθρώπινη διάνοια.
Είναι ένας νόμος της φύσης που παραβλέπουμε συχνά, πως η διανοητική ποικιλότητα είναι η ανταμοιβή για τα προβλήματα, την αλλαγή και τους κινδύνους {που διατρέχουμε} Δεν υπάρχει διάνοια όπου δεν υπάρχει αλλαγή και κίνδυνος (H.G. Wells)
Απορίας Άξιον 