Σύμφωνα με την επίσημη ιστορική άποψη οι Ολυμπιακοί Αγώνες παύθηκαν οριστικά από τον Μέγα Θεοδόσιο το 394μ.Χ.
Στην πραγματικότητα, το 394 μ.Χ έπεσε η οριστική ταφόπλακα σε έναν θεσμό που είχε αρχίσει να πεθαίνει ήδη από τα χρόνια της Ρωμαϊκής κατάκτησης της Ελλάδας. Μια διοργάνωση στην οποία για να λάβεις μέρος έπρεπε απαραιτήτως να αποδείξεις την Ελληνική σου καταγωγή (γι’ αυτό και η ύπαρξη των Ελλανοδικών στους αγώνες) έφτασε να δέχεται τον οποιοδήποτε Ρωμαίο (αρκεί να ήταν υψηλόβαθμος) ήθελε να διαγωνιστεί και ενώ ο σκοπός ήταν πάντα να αναδείξει τον άριστο, κατάντησε να στέψει νικητή τον αυτοκράτορα Νέρωνα παρ’ όλο που, στη διάρκεια των αγώνων, είχε πέσει από το άρμα του και είχε κοντέψει να σκοτωθεί.
Αυτούς τους παρηκμασμένους Ολυμπιακούς Αγώνες μου θυμίζει η κινηματογραφική βιομηχανία του Hollywood τα τελευταία χρόνια. Γι’ αυτό και η είδηση ότι ηθοποιοί και σεναριογράφοι κατέβηκαν σε απεργία- η πρώτη που σημειώνεται τα τελευταία 80 χρόνια- μου μοιάζει σαν χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου.
Οι μέρες που το Hollywood έφτιαχνε μαγικά παραμύθια παίζοντας με το κιαροσκούρο για να δημιουργήσει ήρωες μεγαλύτερους απ’ τη ζωή στη δεκαετία του ’40 ή θαμπώνοντας το μάτι και το μυαλό των θεατών με τα φανταχτερά σκηνικά και κουστούμια και τα πανέμορφα πρόσωπα των πρωταγωνιστών τη δεκαετία του ’50 ή ακόμα μεταφέροντας την ποίηση και την φιλοσοφία στον κινηματογράφο με τους σκηνοθέτες- auters τη δεκαετία του ΄70 έχει περάσει πια.
Τί έμεινε απ΄ τα παλιά; Κάποιες ταινίες δράσης και εφέ με ήρωες με κάπες ή χωρίς , που φέρνουν τα λεφτά στα ταμεία και δεκάδες άλλες μέτριες έως αδιάφορες, που δεν θα δούμε ή θα αντέξουμε να δούμε ως τα μισά αλλά θα διαφημιστούν έντονα έως τυραννικά με τίτλους στα ΜΜΕ όπως «Γιατί το Tar είναι εργάρα και γιατί πρέπει να το δεις» και άλλα εμφανώς αλλοπρόσαλλα- όπως το Τα Πάντα Όλα- που σε άλλες εποχές δεν θα κατάφερναν ούτε σε βίντεο να βγουν , τελικά όμως κερδίζουν το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Όλα αυτά σε ένα Hollywood όπου το σενάριο, η σκηνοθεσία και η υποκριτική μετράνε λιγότερο από την ιδεολογία της συμπερίληψης , της ισοτιμίας και της διαφορετικότητας , στην οποία κάθε νέα ταινία πρέπει να υποβάλλει τα διαπιστευτήριά της. Μη αρκούμενη στην καλή πίστη , η επιτροπή των Oscar θέσπισε πως ήδη από το 2024, προκειμένου μια ταινία να μπορεί να είναι υποψήφια για το χρυσό αγαλματάκι, θα πρέπει να είναι σύμφωνη με τα νέα πρότυπα που υποδεικνύουν μεταξύ άλλων ότι συγκεκριμένο ποσοστό ηθοποιών της ταινίας θα προέρχεται από συγκεκριμένες εθνότητες και φυλές . Το ίδιο φυσικά ισχύει και για το ποσοστό των χαρακτήρων της ταινίας που θα εκπροσωπούν συγκεκριμένο σεξουαλικό προσανατολισμό. Και πάνω σε όλα αυτά προσθέστε ότι και το σενάριο της ταινίας θα πρέπει να προωθεί –μέχρι βαθμού προπαγάνδας- τις ιδεολογικές βάσεις της woke κουλτούρας.
Όπως όλα τα προϊόντα προπαγάνδας , όμως, έτσι και οι ταινίες είναι καταδικασμένες να αντιμετωπίσουν την αδιαφορία των θεατών- ή – την λησμονιά για όσους παρασυρθούν και τις παρακολουθήσουν.
Αλλά δεν είναι μόνο η τέχνη που κατάντησε χυδαία προπαγάνδα. Είναι και τα τόσα σκάνδαλα που έχουν ξεσπάσει στους κόλπους του Hollywood, με εκείνο του Epstein που είχε κατηγορηθεί για σωματεμπορία με θύματα και ανήλικους και είχε στενούς δεσμούς με μεγάλα ονόματα του Hollywood, να στέκεται στην κορυφή του παγόβουνου.
Για όλα τα παραπάνω, η εναρκτήρια ομιλία του κωμικού Ricky Gervais στις Χρυσές Σφαίρες του 2021 είναι το πιο επιτυχημένο και καυστικό σχόλιο στο σύγχρονο Hollywood :
«Σοβαρά, οι περισσότερες ταινίες είναι απαίσιες. Τεμπέλικες. Remakes, sequels. Οι καλύτεροι ηθοποιοί πήγαν στο Netflix, στο HBO. Και αυτοί που κάνουν μόνο ταινίες στο Hollywood κάνουν ανοησίες περιπέτειας ή φαντασίας. Φορούν μάσκες και κάπες και πραγματικά στενά κοστούμια. Η δουλειά τους δεν είναι η υποκριτική πια. Είναι να πηγαίνουν γυμναστήριο δύο φορές την μέρα και να παίρνουν στεροειδή.
Η Apple όρμησε και στην αγορά της τηλεόρασης με το The Morning Show, ένα υπέροχο δράμα για την σημασία της αξιοπρέπειας και του να κάνεις το σωστό- αυτό από μια εταιρεία που έχει εργοστάσια σκλαβιάς στην Κίνα- απίστευτο. Η Apple, η Amazon, η Disney. Αν ο ISIS έφτιαχνε πλατφόρμα streaming θα τρέχατε να τηλεφωνήσετε στον ατζέντη σας όλοι, έτσι δεν είναι;
Γι΄αυτό αν κερδίσετε βραβείο απόψε, μην χρησιμοποιήσετε τη θέση σας για να βγάλετε πολιτικό λόγο. Δεν είστε σε θέση να κάνετε κήρυγμα στο κοινό για τίποτα. Δεν ξέρετε τίποτα για τον πραγματικό κόσμο. Οι περισσότεροι από εσάς περάσατε λιγότερο χρόνο στα θρανία από την Γκρέτα Θούνμπεργκ.«
Έτσι, όσο οι ηθοποιοί και οι σεναριογράφοι κατεβαίνουν σε μαχητική απεργία, μειώνοντας – ελπίζω- την παραγωγή ταινιών σύμφωνα με τα νέα πρότυπα, εγώ θα παρηγορηθώ με ό,τι πιο γνήσιο και αληθινό έχει φτιάξει ποτέ αυτή η κοιλάδα της Καλιφόρνια. Τα μεγάλα παραμύθια του παλιού καλού Hollywood
Στην εικόνα, street art του Sabo για το σύγχρονο αμερικάνικο κινηματογράφο.
Απορίας Άξιον 