9 Μούσες, κάθε μια πρέσβειρα και προστάτιδα μιας τέχνης, μα απ’ όλες τις τέχνες, ήταν η μουσική που μοιράστηκε το ίδιο με αυτές όνομα. Ο Ησίοδος στη Θεογονία του αναφέρει πως οι εννέα αυτές κόρες μας κάνουν να ξεχνούμε τα βάσανά μας και απαλύνουν τους πόνους μας. Η μουσική δεν είναι τίποτα άλλο παρά μιαΣυνέχεια ανάγνωσης «Η μουσική ως μυστήριο»
Άρθρα συντάκτη: Σ. Πετρουτζάκου
Μια τέχνη που χάνεται
Σύμφωνα με την επίσημη ιστορική άποψη οι Ολυμπιακοί Αγώνες παύθηκαν οριστικά από τον Μέγα Θεοδόσιο το 394μ.Χ. Στην πραγματικότητα, το 394 μ.Χ έπεσε η οριστική ταφόπλακα σε έναν θεσμό που είχε αρχίσει να πεθαίνει ήδη από τα χρόνια της Ρωμαϊκής κατάκτησης της Ελλάδας. Μια διοργάνωση στην οποία για να λάβεις μέρος έπρεπε απαραιτήτως να αποδείξειςΣυνέχεια ανάγνωσης «Μια τέχνη που χάνεται»
Ποιος φοβάται τους Σπαρτιάτες;
Η απάντηση είναι : Όλοι! Ήταν γνωστό σε όλον τον Ελληνικό χώρο, ότι όπου παρατάσσονταν αυτοί οι τύποι με τις κόκκινες χλαμύδες οι πιθανότητες να βγεις ζωντανός από την μάχη έτειναν στο μηδέν. Η πολεμική αρετή των Λακεδαιμόνιων , η συνοχή τους, το γεγονός ότι η ζωή τους μετρούσε για αυτούς πολύ λιγότερο από τηνΣυνέχεια ανάγνωσης «Ποιος φοβάται τους Σπαρτιάτες;»
Αναζητώντας την Μέριλιν
Η Αμερικανίδα ηθοποιός που έγινε γνωστή σαν Μέριλιν Μονρόε γεννήθηκε την 1η Ιουνίου του 1926 και πέθανε στις 4 Αυγούστου του 1962. Αυτά τα δύο καθοριστικά γεγονότα είναι τα μόνα που ξέρουμε με σιγουριά για την Μέριλιν. Αν σκεφτεί κανείς ότι πρόκειται για μακράν την πιο αναγνωρίσιμη Αμερικανίδα ηθοποιό, ένα από τα ισχυρότερα και αποδοτικότεραΣυνέχεια ανάγνωσης «Αναζητώντας την Μέριλιν»
Μικρό εγχειρίδιο προεκλογικού αγώνα
Αν σε αυτές τις εκλογές δεν με είχε εντυπωσιάσει ο αριθμός των κομμάτων που ζητούν την ψήφο του κόσμου, αν δεν με έκανε να απορήσω το πλήθος των μελών και των υποψηφίων που κατάφεραν να κατεβάσουν, σίγουρα με αφήνει έκθαμβη το θέαμα των δεκάδων ετερόκλητων ανθρώπων που φαίνονται να ακολουθούν τους υποψήφιους στις διάφορες –Συνέχεια ανάγνωσης «Μικρό εγχειρίδιο προεκλογικού αγώνα»
Το αιωνίως ζητούμενο
Δεκάδες χαμόγελα στην τηλεόραση. Μάτια που λάμπουν, χέρια που απλώνονται να σφίξουν άλλα χέρια, να αγκαλιάσουν, να χαϊδέψουν κεφάλια παιδικά. Η αγάπη περισσεύει αυτές τις ημέρες στις λαϊκές αγορές, στα μπαλκόνια, στις περιοδείες ανά την Ελλάδα.
Η αστυνομική λογοτεχνία και το έγκλημα σκέψης
Η αστυνομική λογοτεχνία ήταν πάντοτε είδος πολύ αγαπημένο. Οι λόγοι, λένε οι ειδικοί, ανάγονται στην ανάγκη μας για αποκατάσταση της δικαιοσύνης ώστε να διασφαλιστεί η συνοχή του συνόλου, γι’ αυτό και ταυτιζόμαστε με τον αστυνομικό ή τον ντέντεκτιβ στην αναζήτηση του εγκληματία. Ταυτόχρονα και ασυνείδητα ταυτιζόμαστε και με τον εγκληματία που έχει στραφεί εναντίον τουΣυνέχεια ανάγνωσης «Η αστυνομική λογοτεχνία και το έγκλημα σκέψης»
Ο Ήρωας στο Κατώφλι
Λέγανε πως όταν ο ήρωας Αχιλλέας ήταν παιδί ακόμα στην Φθία, κάποιος μάντης είχε προφητέψει πως αν πήγαινε με τους υπόλοιπους Δαναούς στην εκστρατεία κατά της Τροίας, αιώνια δόξα τον περίμενε, το όνομά του θα ζούσε για πάντα, αλλά εκείνος δεν θα γύριζε ποτέ πίσω, θα πέθαινε εκεί. Αν πάλι επέλεγε να μην πάει, θαΣυνέχεια ανάγνωσης «Ο Ήρωας στο Κατώφλι»
Ο ήρωας στο σταυροδρόμι
«Δεν είμαι ήρωας, μη με αποκαλείτε έτσι. Έκανα απλά το καθήκον μου, έναντι των συνανθρώπων μου» Από όλα όσα στοίχειωσαν τα μάτια και τα αυτιά μου από το βράδυ της Τρίτης, το μυαλό μου γυρίζει ξανά στα λόγια του 18χρονου που, αφού απεγκλωβίστηκε ο ίδιος από τα συντρίμμια του τρένου που συγκρούστηκε στα Τέμπη, παρέμεινεΣυνέχεια ανάγνωσης «Ο ήρωας στο σταυροδρόμι»
Ένας άνδρας με θεληματικό πηγούνι για την Pixie Blue
«Φλογισμένες Καρδιές» Η Μαριάννα γύρισε το μικρό βιβλίο τσέπης με τον αστείο τίτλο από την πίσω μεριά. Στο οπισθόφυλλο διάβασε: «Δεν είμαι αυτή που νομίζεις. Δεν ανήκω εδώ. Δεν θα έπρεπε να είμαι εδώ.» Ο Ροδρίγο την κοίταξε βαθιά στα μάτια κι εκείνη ένοιωσε να τρέμει. «Μικρή μου! Θα μπορούσα να σου πω ότι δενΣυνέχεια ανάγνωσης «Ένας άνδρας με θεληματικό πηγούνι για την Pixie Blue»
Απορίας Άξιον 