«Φλογισμένες Καρδιές» Η Μαριάννα γύρισε το μικρό βιβλίο τσέπης με τον αστείο τίτλο από την πίσω μεριά. Στο οπισθόφυλλο διάβασε: «Δεν είμαι αυτή που νομίζεις. Δεν ανήκω εδώ. Δεν θα έπρεπε να είμαι εδώ.» Ο Ροδρίγο την κοίταξε βαθιά στα μάτια κι εκείνη ένοιωσε να τρέμει. «Μικρή μου! Θα μπορούσα να σου πω ότι δενΣυνέχεια ανάγνωσης «Ένας άνδρας με θεληματικό πηγούνι για την Pixie Blue»
Αρχεία Κατηγοριών: Διηγήματα
Blackout
Μαρούσι 21/12, ώρα 00:45 π.μ Ο κέρσορας αναβόσβηνε στην λευκή οθόνη με έναν τρόπο που η Αλεξάνδρα έβρισκε απόψε ψυχρό και αμείλικτο. Το βλέμμα της δεν μπορούσε να ξεκολλήσει από πάνω του και προς στιγμή είχε την αίσθηση ότι όσο τον κοιτούσε ο κέρσορας μεγάλωνε και μεγάλωνε και σε λίγο θα έπιανε την οθόνη απ’Συνέχεια ανάγνωσης «Blackout»
Θρίλερ στην Λιανική
Η Άννα τερμάτισε την κλήση κι έμεινε να κοιτάει την τηλεόραση μουδιασμένα, καθώς η Αγγελική Νικολούλη τράβαγε τα πέτα από το κόκκινο σακάκι της ενώ πλησίαζε την κάμερα. Πώς είχαν φτάσει ως εδώ; Έσπρωξε το μυαλό της πίσω, εκεί που υπολόγιζε πως άρχισαν όλα… εκεί που οι δυσκολίες της καθημερινότητας στο λιανεμπόριο, μετατράπηκαν σε παιχνίδιΣυνέχεια ανάγνωσης «Θρίλερ στην Λιανική»
Πρωτοχρονιά 1992
«Τι συμβαίνει με αυτήν την τηλεόραση;» «Τι συμβαίνει δηλαδή;» Ο πατέρας μου ακουγόταν στ’ αλήθεια ανήσυχος. Η smart TV 4K ήταν καινούριο απόκτημα και όσο και αν θαύμαζε την πρόοδο της τεχνολογίας, βαθιά μέσα του πίστευε ότι «δεν τα κάνουν ανθεκτικά όπως παλιά». «Δείχνει τρέιλερ για το Πρωτοχρονιάτικο εορταστικό των Απαράδεκτων , τριάντα χρόνια πριν.»Συνέχεια ανάγνωσης «Πρωτοχρονιά 1992»
Κατά διαόλου
Πολλά χρόνια πριν, τότε που η νέα χιλιετία είχε μόλις κάνει την είσοδό της στον κόσμο μας, η πολύβουη λεωφόρος που διατρέχει την περιοχή του Αμαρουσίου πλαισιωνόταν από πελώρια γυάλινα κτήρια που, σαν γίγαντες από ταινία επιστημονικής φαντασίας, υψώνονταν κρύβοντας τη θέα του ουρανού. Κάθε ένα από αυτά τα κτήρια αποτελούσε την έδρα κάποιου οικονομικούΣυνέχεια ανάγνωσης «Κατά διαόλου»
Ο Άρχοντας της Φωτιάς
Στ᾽ αλήθεια πρώτα‒πρώτα το Χάος έγινε. Κι ύστεραη πλατύστερνη η Γη, η σταθερή πάντοτε έδρα όλων των αθανάτωνπου την κορφή κατέχουνε του χιονισμένου Ολύμπου,και τα ζοφώδη Τάρταρα στο μυχό της γης με τους πλατιούς τους δρόμους.Αλλά κι ο Έρωτας που ο πιο ωραίος είναι ανάμεσα στους αθάνατους θεούς,αυτός που παραλύει τα μέλη και όλων τωνΣυνέχεια ανάγνωσης «Ο Άρχοντας της Φωτιάς»
Οι Ταναγραίες
Ο ήλιος είχε αρχίσει να πέφτει . Σε λίγο θα γινόταν μια πορτοκαλί μπάλα στον ορίζοντα κι εγώ με την αδερφή μου θα κάναμε ότι την πιάναμε με τα δάχτυλα του χεριού μας και μετά πως την κρύβαμε εκεί μέσα, κι ο ήλιος χανόταν κι όλα στον κόσμο κινδύνευαν και μόνο εμείς μπορούσαμε να τουςΣυνέχεια ανάγνωσης «Οι Ταναγραίες»
Η Αδελφότητα του Ταξιδευτή (Μέρος Δεύτερο)
Το πρώτο μέρος της ιστορίας εδώ. Ένα αμυδρό φως σε ένα σκοτεινό μέρος, αυτό ήταν το 31 της οδού 44 στο Παγκράτι. Ο στενός δρόμος της παλιάς γειτονιάς της Αθήνας φαινόταν ακατοίκητος. Όλα τα παράθυρα των σπιτιών ήταν κλειστά και φαίνονταν εγκαταλελειμμένα από καιρό, το ίδιο και τα μαγαζιά. Γι’ αυτό και το μόνο πουΣυνέχεια ανάγνωσης «Η Αδελφότητα του Ταξιδευτή (Μέρος Δεύτερο)»
Η Αδελφότητα του Ταξιδευτή (Μέρος Πρώτο)
Ένας κύκλος με ένα τρίγωνο μέσα του. Ήταν απλά δυο σχήματα, πλεγμένα το ένα μέσα στο άλλο και δυο σχήματα δεν έπρεπε να του έχουν προκαλέσει τόση αναστάτωση. Ωστόσο… «Πού το βρήκες αυτό;» Η φωνή της συναδέλφου, εκείνης της μελαχρινής με την αλογοουρά από το τμήμα επικοινωνίας, έβγαλε τον Μάξιμο από τις σκέψεις του. ΔενΣυνέχεια ανάγνωσης «Η Αδελφότητα του Ταξιδευτή (Μέρος Πρώτο)»
Οι Καιροί Αλλάζουν
Βγαίνω από τον ναό, έξω στο φως. Ο ήλιος κάνει τα μάτια μου να πονάνε. Μόνο αυτό κάνει. Ούτε με ξυπνά, ούτε με ζεσταίνει. «Νοιώθω τόσο κουρασμένη. Στην πραγματικότητα, δεν νομίζω ότι ξεκουράζομαι καθόλου κι ας πέφτω ξερή κάθε βράδυ» λέω δυνατά για να με ακούσει ο πρώτος ιερέας που μόλις βγήκε και αυτός απόΣυνέχεια ανάγνωσης «Οι Καιροί Αλλάζουν»
Απορίας Άξιον 