Μια τέχνη που χάνεται

Σύμφωνα με την επίσημη ιστορική άποψη οι Ολυμπιακοί Αγώνες παύθηκαν οριστικά από τον Μέγα Θεοδόσιο το 394μ.Χ. Στην πραγματικότητα, το 394 μ.Χ  έπεσε η οριστική ταφόπλακα σε έναν θεσμό που είχε αρχίσει να πεθαίνει ήδη από τα  χρόνια της Ρωμαϊκής κατάκτησης της Ελλάδας. Μια διοργάνωση στην οποία για να λάβεις μέρος  έπρεπε απαραιτήτως να αποδείξειςΣυνέχεια ανάγνωσης «Μια τέχνη που χάνεται»

Ποιος φοβάται τους Σπαρτιάτες;

Η απάντηση είναι : Όλοι! Ήταν γνωστό σε όλον τον Ελληνικό χώρο, ότι όπου παρατάσσονταν αυτοί οι τύποι με τις κόκκινες χλαμύδες οι πιθανότητες να βγεις ζωντανός από την μάχη έτειναν στο μηδέν. Η πολεμική αρετή των Λακεδαιμόνιων , η συνοχή τους, το γεγονός ότι η ζωή τους μετρούσε για αυτούς πολύ λιγότερο από τηνΣυνέχεια ανάγνωσης «Ποιος φοβάται τους Σπαρτιάτες;»

Το αιωνίως ζητούμενο

Δεκάδες χαμόγελα στην τηλεόραση. Μάτια που λάμπουν, χέρια που απλώνονται να σφίξουν άλλα χέρια, να αγκαλιάσουν, να χαϊδέψουν κεφάλια παιδικά. Η αγάπη περισσεύει αυτές τις ημέρες στις λαϊκές αγορές, στα μπαλκόνια, στις περιοδείες ανά την Ελλάδα.

Η αστυνομική λογοτεχνία και το έγκλημα σκέψης

Η αστυνομική λογοτεχνία ήταν πάντοτε είδος πολύ αγαπημένο. Οι λόγοι, λένε οι ειδικοί, ανάγονται στην ανάγκη μας για αποκατάσταση της δικαιοσύνης ώστε να διασφαλιστεί η συνοχή του συνόλου, γι’ αυτό και ταυτιζόμαστε με τον αστυνομικό ή τον ντέντεκτιβ στην αναζήτηση του εγκληματία. Ταυτόχρονα και ασυνείδητα ταυτιζόμαστε και με τον εγκληματία που έχει στραφεί εναντίον τουΣυνέχεια ανάγνωσης «Η αστυνομική λογοτεχνία και το έγκλημα σκέψης»

Ο ήρωας στο σταυροδρόμι

«Δεν είμαι ήρωας, μη με αποκαλείτε έτσι. Έκανα απλά το καθήκον μου, έναντι των συνανθρώπων μου» Από όλα όσα στοίχειωσαν τα μάτια και τα αυτιά μου από το βράδυ της Τρίτης, το μυαλό μου γυρίζει ξανά στα  λόγια του 18χρονου που, αφού απεγκλωβίστηκε ο ίδιος από τα συντρίμμια του τρένου που συγκρούστηκε στα Τέμπη, παρέμεινεΣυνέχεια ανάγνωσης «Ο ήρωας στο σταυροδρόμι»

Το πατρώον πολίτευμα και τα βάσανα αυτού

Οι κάτοικοι της χώρας που γέννησε την Δημοκρατία ένοιωσαν το δίκαιο αίσθημα της αναστάτωσης να τους ταράσσει  το είναι, καθώς παρακολουθούσαν κάθε δευτερόλεπτο της εξόδιου ακολουθίας , του τρισάγιου, της ταφής στο Τατόι, του δείπνου που παρατέθηκε σε υψηλούς προσκεκλημένους και όλων εκείνων των αναμεταδόσεων , ρεπορτάζ και άρθρων που ακολούθησαν τον θάνατο του βασιλέωςΣυνέχεια ανάγνωσης «Το πατρώον πολίτευμα και τα βάσανα αυτού»

Επισυνδέσεις και αποσυνδέσεις

Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις, έγραφε ο Ουμπέρτο Έκο, αλλά εκείνοι που παράγουν   ειδήσεις, φαίνεται πως διαφωνούν.  Μια γατούλα  που έφαγε μια κλωτσιά σε μια νησιώτικη ταβέρνα, η πρωθυπουργός της Φινλανδίας  η οποία βάλλεται, λέει, από τους αντιπάλους της γιατί χόρεψε σε ένα  club (μια είδηση που έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με όσα ξέραμε ωςΣυνέχεια ανάγνωσης «Επισυνδέσεις και αποσυνδέσεις»

To Kill a King

Η δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού της Ιαπωνίας τις προηγούμενες ημέρες, ξύπνησε σε όλη την υφήλιο πρόσφατες και αρχαίες μνήμες. Άλλωστε η δολοφονία του βασιλιά- από το σκάκι έως την αληθινή ιστορία, αποτελεί κρυφό φόβο και ένοχη επιθυμία ταυτόχρονα. Αφήνοντας την μυθικών διαστάσεων ( αν αναλογιστεί κανείς πόσες ,αβάσιμες ή όχι και τόσο, θεωρίες έχουν αναπτυχθείΣυνέχεια ανάγνωσης «To Kill a King»

Ο Μολώχ στην πρωτεύουσα

Στην  κρατική τηλεόραση , Σάββατο πρωί, σχολιάζοντας  την περίπτωση αυτοκτονίας δια απαγχονισμού ενός 14χρονου μαθητή στα Σεπόλια, αναφέρουν πως ένα νέο παιχνίδι πρόκλησης , καλεί τους νέους να διασχίζουν δρόμους ταχείας κυκλοφορίας με δεμένα τα μάτια προκειμένου να δοκιμάσουν τα όριά τους. Όσο ψύχραιμα και αν προσπαθεί το μυαλό να επεξεργαστεί τις παραπάνω πληροφορίες, ηΣυνέχεια ανάγνωσης «Ο Μολώχ στην πρωτεύουσα»

Το χέρι στην κούνια

Άνω ποταμών ιερών χωρούσι παγαί Και δίκα και πάντα πάλιν στρέφεται Αυτό το «άνω ποταμών» από το  Α’ Στάσιμο του Χορού στην Μήδεια του Ευριπίδη γρατζουνάει τα αυτιά του   υποψιασμένου θεατή, κάνει τις τρίχες στην πλάτη του να ανασηκωθούν και τον προετοιμάζει  για τα όσα ανήκουστα και φρικτά θα ακολουθήσουν  σαν φτάσει η τραγωδία στοΣυνέχεια ανάγνωσης «Το χέρι στην κούνια»