Άνω ποταμών ιερών χωρούσι παγαί Και δίκα και πάντα πάλιν στρέφεται Αυτό το «άνω ποταμών» από το Α’ Στάσιμο του Χορού στην Μήδεια του Ευριπίδη γρατζουνάει τα αυτιά του υποψιασμένου θεατή, κάνει τις τρίχες στην πλάτη του να ανασηκωθούν και τον προετοιμάζει για τα όσα ανήκουστα και φρικτά θα ακολουθήσουν σαν φτάσει η τραγωδία στοΣυνέχεια ανάγνωσης «Το χέρι στην κούνια»